برف ِ نو، برف ِ نو، سلام، سلام!
بنشین، خوش نشسته ای بر بام.
پاکی آوردی ای امید سپید!
همه آلوده گی ست این ایام.
راه ِ شومیست میزند مطرب
تلخ واری ست میچکد در جام
اشک واری ست می کُشد لبخند
ننگواریست میتراشد نام
شنبه چون جمعه، پار چون پیرار،
نقش همرنگ میزند رسام.
مرغ شادی به دام گاه آمد
به زمانی که برگسیخته دام!
ره به هموارْجای دشت افتاد
ای دریغا که بر نیاید گام!
تشنه آن جا به خاک مرگ نشست
کآتش از آب می کند پیغام!
کام ما حاصل آن زمان آمد
که طمع بر گرفته ایم از کام...
خامسوزیم، الغرض، بدرود!
تو فرود آی، برف ِ تازه، سلام!
*شاملو*
پ.ن : همین الان جلد اول تاریخ تاتر براکت رو تموم کردم و جلد دوم رو شروع
هوس: یه دونه از این آهنگای شجریان اینا الان دلم میخواد اون جاهاییشو که میگه هههههیییییی هااااااایییی ههههییییی تحریره چیه ازونا
خبر: یه گروه تو تلگرام زدیم به اسم «بلاگرام». رفقای وبلاگنویس قدیمی رو جمع کردیم دور هم